POSZUKIWANIE NOWEJ ZASADY W TWORZENIU POLITYKI FED

Cele monetarne straciły swój blask, zaczęto więc skupiać coraz większą uwagę na celach inflacyjnych. Choć banki centralne w znacznie mniej bezpośredni sposób panują nad inflacją niż nad podażą pieniądza, poprzez ogłaszanie celów inflacyjnych bank centralny skłania społeczeństwo do myślenia, że jakiekolwiek naciski na wzrost inflacji będą miały niewielki zasięg oddziaływania.

W ciągu ostatnich dwóch dziesięcioleci kolejne banki centralne zaczęły przyjmować cele dla inflacji (tabela 7.1). W wielu przypadkach wiązało się to z wprowadzeniem zmian w ustawodawstwie, polegających na rozszerzeniu autonomii banku centralnego. Systemy wyznaczania celów wyraźnie różnią się między sobą pod względem ogólności lub szczegółowości przyjętych zasad. Jeden biegun stanowi Bank Japonii, w ujęciu którego określenie celu oznacza luźne podsumowanie całego spektrum poglądów członków jego zarządu na temat stabilności cen. Na drugim krańcu mamy Centralny Bank Norwegii, który publikuje dokładną ścieżkę stóp procentowych, jakie uzna za spójne z wytyczonym przez siebie celem dla inflacji. Gubernator Banku Anglii musi wystosować list do kanclerza, gdy inflacja odbiegnie od celu o 1 punkt procentowy. Prawo Nowej Zelandii natomiast dopuszcza dymisję gubernatorów w przypadku, gdy inflacja rozwija się w niepożądanym kierunku. Szczęśliwie jak dotąd nigdzie na świecie nie przewiduje się kary śmierci z powodu rozminięcia się inflacji z wyznaczonym celem.

Fed jest jedynym spośród większych banków centralnych, który nie przyjął żadnego systemu określania celu dla inflaq’i. Jest to częściowo związane z oporami natury politycznej. Większe jednak znaczenie miał fakt, że Alan Greenspan jako główny bankier centralny opowiadał się za pełną swobodą w polityce monetarnej. Był tak silnie przekonany o słuszności tego kierunku, że temat ten niemal nie pojawiał się na posiedzeniach FOMC. Bob Woodward pisze, że zaskoczyło to Janet Yellen, która objęła stanowisko jednego z gubernatorów Fed w 1990 roku: „Yellen była zadziwiona, iż w Komitecie w zasadzie wcale nie porusza się zagadnień globalnej strategii ani nie omawia głównych celów w zakresie dopuszczalnej stopy inflacji. Jak można funkcjonować, nie znając celów, do których się dąży?”5.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>