NIEZAWISŁOŚĆ FED CZ. II

Meitzer przypomina dalej, że „chociaż z przytłoczonych inflacją lat siedemdziesiątych powinniśmy wynieść jedną lekcję, a mianowicie, że kraj, który nie zaakceptuje możliwości zaistnienia niewielkiej recesji, pogrąży się w zapaści na dużą skalę, gdy politycy wreszcie zareagują na skargi opinii publicznej na inflację”. Następnie zwraca uwagę, że żadna z uznanych instytucji prognostycznych – takich jak Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Kongresowe Biuro Budżetowe (CBO) czy sam FOMC – nie zapowiada recesji. W podsumowaniu mówi, że prognoza Fed wskazująca na niewielki wzrost stopy bezrobocia nie będzie miała znaczącego wpływu na powstrzymanie inflacji. „Fed powinien sumiennie dążyć do wypełniania swych podstawowych obowiązków, to jest przeciwdziałać inflacji i podtrzymywać wzrost gospodarczy, a nie poświęcać walki z inflacją na rzecz niższego bezrobocia w okresie przedwyborczym”.

Również i Greenspan wyrażał obawy, wprawdzie nie odnoszące się bezpośrednio do Bemankego, lecz dotyczące podatności Fed jako instytucji na presję polityczną. Dla byłego pracownika Fed, którym jestem, do najbardziej zaskakujących fragmentów autobiografii Greenspana należy ten, w którym zapowiada on w najbliższym czasie utratę niezawisłości przez Fed. Opisuje szereg bardzo przykrych zdarzeń. Uważa, że inflację w ostatnich latach powstrzymywał napływ tanich towarów z Chin i innych rynków wschodzących. Proces ten prawdopodobnie będzie się jednak kończył. „Jeśli nie podejmie się niezbędnych kroków, wciągu kilku lat inflacja w pewnym momencie może wrócić do wyższego długoterminowego poziomu”27. Greenspan dochodzi do wniosku, że jeśli Fed zamierza utrzymać stopę inflaq’i na poziomie 1-2 procent, powinien „ograniczyć ekspansję monetarną tak drastycznie, że stopy procentowe wzrosłyby w pewnym momencie do poziomu dwucyfrowego, co nie zdarzyło się od czasów Paula Volckera”28. Co gorsza, moglibyśmy nawet ujrzeć powrót „populistycznej, wymierzonej w Fed retoryki, która od 1991 roku pozostaje w uśpieniu”29. Innymi słowy, wzrost cen towarów importowanych z Chin może rozpętać serię wydarzeń prowadzących ostatecznie do utraty niezależności przez Rezerwę Federalną (wykres 14.3).

Podsumowując, Greenspan pisze: „Przykro mi to mówić, ale niezależność Rezerwy Federalnej nie jest dana raz na zawsze. Dyskrecjonalne uprawnienia Federalnego Komitetu Otwartego Rynku (FOMC) są nadane przez statut i w ten sam sposób mogą zostać cofnięte. Obawiam się, że moi następcy w FOMC, którzy będą się starali utrzymać stabilny poziom cen w nadchodzącym ćwierćwieczu, napotkają na populistyczny opór ze strony Kongresu, o ile nie samego Białego Domu. Jako prezes Fed byłem w dużej mierze wolny od tej presji, ponieważ za czasów mojej kadencji długoterminowe stopy procentowe, szczególnie zaś oprocentowanie kredytów hipotecznych, systematycznie spadały”30.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>