GŁÓWNY KONFLIKT – FED CZ. II

Większość wyborców cechuje się krótkowzrocznością. Na reelekcję wpływa nie to, jak sprawuje się prezydent przez całą kadencję, lecz tylko to, co działo się w ostatnim jej roku. I tu właśnie mamy opóźnienie: inflacja pojawia się po dłuższym czasie od wystąpienia czynników, które ją wywołały. Gdy Fed łagodzi politykę, pozytywne rezultaty – w postaci szybszego wzrostu – odczuwane są stosunkowo szybko. Jednak wyższa inflacja, czyli odwrotna strona medalu ukazuje się o wiele później. Dlatego też politykom zależy, by bank centralny łagodził politykę tuż przed wyborami, mimo że w konsekwencji niechybnie czeka ich konfrontacja z wyższą inflacją.

Do napięć między Fed a światem polityki przyczyniają się również inne sprawy. Przede wszystkim Fed bywa traktowany jak kozioł ofiarny, kiedy sytuacja gospodarcza oddala się od wymarzonej. Zamiast upatrywać źródła trudności w polityce podatkowej lub po prostu istnieniu cykli gospodarczych, o wiele łatwiej jest powiedzieć, że to niezależny Fed – „główna anomalia w sercu demokracji parlamentarnej” – jest przyczyną problemów gospodarczych kraju4. Można by stąd wyciągnąć wniosek (i niektórzy ekonomiści naprawdę to robią), że jedynym powodem utrzymania autonomii Fed przez tyle lat jest odczuwana przez polityków potrzeba, aby pozbyć się odpowiedzialności za trudne decyzje gospodarcze. Gdyby politycy rządzili Rezerwą, nie byłoby żadnego chłopca do bicia, na którego można by zrzucić winę, gdy w gospodarce sprawy nie toczą się najlepiej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>