FOMC

Wprowadzając w życie opracowany przez siebie schemat, Bernanke ze wszystkich sił starał się wyjaśnić, że nie zamierza ignorować podwójnego mandatu Fed, obejmującego jednocześnie wzrost i inflację. „Aby rozwiać obawy wszystkich osób niepokojących się o możliwość utraty krótkoterminowej elastyczności – powiedział – proponuję, by FOMC publicznie ogłaszał wartość OLIR z następującymi zastrzeżeniami:

– 1. FOMC uznaje, że ogłaszana stopa inflacji wyznacza jej poziom sprzyjający realizacji celów w zakresie produkcji, zatrudnienia i stabilności cen w perspektywie długoterminowej. Stąd, w dłuższej perspektywie, FOMC będzie korygować stopę inflaq’i w kierunku ogłoszonej wartości, pojętej jako średnia z całego cyklu gospodarczego.

– 2. FOMC uznaje tę stopę inflacji wyłącznie za cel długoterminowy i nie ustala żadnych ścisłych ram czasowych dla jego osiągnięcia. W szczególności, decydując o tempie realizowania długoterminowego celu inflacyjnego, FOMC zawsze będzie brać pod uwagę jego implikacje dla ekonomii w krótkiej perspektywie czasowej, jak również dla stabilności finansów.

Zauważmy, że dzięki opatrzeniu OLIR powyższymi warunkami, nie ma mowy o niepożądanych ograniczeniach w przypadku krótkookresowej polityki monetarnej, Komitet zaś zachowuje swobodę radzenia sobie z bieżącymi kwestiami finansowymi i cyklicznymi w sposób, który sam uzna za stosowny. Pod tym względem niniejsza propozycje jest bardzo podobna do przedstawionej wcześniej [także w 2003 roku] przez gubernatora Gramlicha”15.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>