EKONOMIA PODAŻY

Do tej pory skupialiśmy się na działalności Fed zmierzającej do utrzymania równowagi między inflacją a bezrobociem. Największym jednak wyzwaniem dla banku centralnego są sytuacje, w których z powodu szoku podażowego musi się on zmierzyć jednocześnie zarówno z wysoką inflacją, jak i z bezrobociem. Klasycznym przykładem szoku podażowego są zaburzenia na rynku paliwowym, gdy ograniczenia dostaw windują ceny ropy naftowej. Skok cen podwyższa koszty przedsiębiorstw i prowadzi do inflacji cen detalicznych, ale także zniechęca konsumentów do wydatków, co ma negatywny wpływ na wzrost gospodarczy. Fed staje wówczas przed wyborem: podwyższyć stopy, aby złagodzić presję inflacyjną, albo też obniżyć stopy, co może być zachętą do konsumpcji.

Standardowym postępowaniem banku centralnego w takich przypadkach jest wstrzymanie się z decyzją i podjęcie działań dopiero wtedy, gdy sytuacja się wyklaruje i któryś z czynników – bezrobocie albo inflacja – zaczyna dominować.

Jako gubernator Bernanke pisał: „Reakcja Fed na efekty inflacyjne rosnących cen ropy powinna być uzależniona w pewnym stopniu od stanu gospodarki […]. Jeśli inflacja znalazła się na poziomie bliskim górnej granicy dopuszczalnego zakresu, a zarazem widoczne jest ryzyko, że inflacja i oczekiwania inflacyjne będą rosły dalej, wówczas może się okazać niezbędne podjęcie ostrzejszych działań w postaci zwiększenia restrykcji w polityce monetarnej”6.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>