DESPERACKIE ROZWIĄZANIA W CZASACH PANIKI

Będąc gubernatorem w Fed, Ben Bemanke wspominał także o sytuacjach wyjątkowych, w których należy zrobić odstępstwo od podejścia gradualistycznego2. Patrząc z perspektywy zarządzania ryzykiem, jeśli koszty zbyt późnej reakcji mogą okazać się znaczne, Fed powinien chwilowo porzucić stopniowe działanie i postąpić w sposób bardziej zdecydowany. Bemanke przytacza jako przykład sytuację łagodzenia kursu z 2001 roku. W tym czasie Fed stanął w obliczu zapaści na giełdzie i szybko obciął oprocentowanie w celu powstrzymania kryzysu. Wolniejsza reakcja byłaby w tym przypadku niezwykle ryzykowna.

Podstawowym powodem dbałości o zarządzanie ryzykiem jest niepewność co do dalszego rozwoju gospodarki. W przemówieniu wygłoszonym w 2007 roku Bernanke naświetlił trzy obszary niepewności3:

– 1. Niepewność związana z „bieżącym stanem gospodarki”. Jak zauważył, w najlepszym wypadku oficjalne dane ukazują niekompletne wycinki rozmaitych obszarów gospodarki, nieraz publikowane ze znacznym opóźnieniem i w zredagowanej postaci.

– 2. Niepewność „struktury gospodarczej (w tym mechanizmu transmisyjnego polityki monetarnej)”. Istnieje na przykład duża niepewność co do efektywności wpływu zmian w prowadzonej polityce na sytuację na rynkach aktywów, jak również co do kluczowych zmiennych progowych, takich jak poziom bezrobocia uruchamiający presję inflacyjną.

– 3. Niepewność dotycząca „metod kształtowania oczekiwań wobec przyszłego rozwoju sytuacji ekonomicznej i dalszych działań politycznych stosowanych przez prywatnych doradców”. Wystarczy w tym miejscu przypomnieć dyskusję na temat nowoczesnej krzywej

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>